Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2007

ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΗΜΑΘΙΑ (ΔΕΥΤΕΡΑ 26/02/2007)

Μόνο μια δόνηση έγινε την Δευτέρα 26/02/2007. Συγκεκριμένα έγινε στις 06:31:06,4 τοπική ώρα (04:31:06,4 UTC) και είχε μέγεθος 2,8 και επίκεντρο 13 km Α από την Βέροια και 4 km Δ από την Μελίκη. Το βάθος είναι 14 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,51 Β και 22,35 Α.

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2007

ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΗΜΑΘΙΑ (ΚΥΡΙΑΚΗ 25/02/2007)

Μετά από τις δονήσεις του Σαββάτου οι οποίες αναφέρθηκαν προηγούμενα η σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή της Ημαθίας συνεχίστηκε και την Κυριακή 25/02/2007 με αδύναμες δονήσεις (τόσο που και πάλι δεν το καταλάβαμε).

Η πρώτη δόνηση έγινε στις 03:09:54,4 τοπική ώρα (01:09:54,4 UTC) και είχε μέγεθος 2,3 και επίκεντρο 14 km Α από την Βέροια και 3 km Δ από την Μελίκη. Το βάθος είναι 8 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,52 Β και 22,36 Α.

Η δεύτερη δόνηση έγινε στις 06:15:39,6 τοπική ώρα (04:15:39,6 UTC) και είχε μέγεθος 2. Το επίκεντρό της εντοπίζεται 10 km Α της Βέροιας και 3 km Β της Βεργίνας. Το βάθος ήταν περίπου 2 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,51 Β και 22,32 Α.

Η τρίτη δόνηση έγινε στις 10:51:56,5 τοπική ώρα (08:51:56,5 UTC) και είχε μέγεθος 2,3. Το επίκεντρό της εντοπίζεται 2 km ΝΑ της Βέροιας και 63 km Δ της Θεσσαλονίκης. Το βάθος ήταν περίπου 31 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,50 Β και 22,22 Α.

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2007

ΤΡΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΣΕΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΜΑΘΙΑ

Κουνηθήκαμε ακόμη τρεις φορές, τη μια φορά δυνατά και τις άλλες αδύναμα (τόσο που δεν το καταλάβαμε).

Η πρώτη δόνηση έγινε το απόγευμα του Σαββάτου, στις 16:46:58,0 τοπική ώρα (14:46:58,0 UTC) και είχε μέγεθος 4,3. Η δόνηση είχε επίκεντρο 12 km ΝΔ από την Αλεξάνδρεια και 2 km Α από την Κουλούρα. Το βάθος είναι 2 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,55 Β και 22,34 Α.

Η δεύτερη δόνηση έγινε λίγο αργότερα, στις 17:32:46,1 τοπική ώρα (14:32:46,1 UTC) και είχε μέγεθος 3,2. Το επίκεντρό της εντοπίζεται 12 km Ν της Αλεξάνδρειας και 1 km Β της Μελίκης. Το βάθος ήταν περίπου 10 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,53 Β και 22,39 Α.

Η τρίτη δόνηση έγινε λίγο αργότερα, στις 17:38:03,4 τοπική ώρα (14:38:03,4 UTC) και είχε μέγεθος 3,1. Το επίκεντρό της εντοπίζεται 12 km Α της Βέροιας και 4 km ΝΑ της Κουλούρας. Το βάθος ήταν περίπου 12 km και οι ακριβείς συντεταγμένες είναι 40,52 Β και 22,34 Α. (Για την τελευταία τα στοιχεία θα περιμένουμε λίγο ακόμη να επιβεβαιωθούν).

Είναι φανερό πως υπάρχει μια διέγερση στην περιοχή μας. Αξίζει τον κόπο να γνωρίσουμε καλύτερα τόσο το φαινόμενο "σεισμός", όσο και την περιοχή μας.

Αυτά όμως σε επόμενες σημειώσεις.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2007

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ (Επίλογος)

(Είναι το τελευταίο τμήμα της σειράς αυτής.

Είναι περίεργο που όταν κάποιος ή κάποια «μπει» στο blog διαβάζει από το τέλος, αντικρίζοντας πρώτα τον επίλογο, οπότε αν θελήσει να διαβάσει τα προηγούμενα τμήματα θα πρέπει να ακολουθήσεις ανάποδη πορεία. Ωστόσο, έστω και κατά τύχη, προσπαθώ να ανατρέψω αυτό που έχω ως αίσθηση από την κοινωνική πραγματικότητα: Είναι ανάποδα, με το κεφάλι προς τα κάτω. Ε λοιπόν στο σημείωμα αυτό την αποκαθιστώ προσπαθώ να την γυρίσω ανάποδα. Κάντε και εσείς το ίδιο.)

Η πορεία του ανθρώπου για τη σύλληψη του μεγάλου, της πραγματικότητας, από το μικρό, την ανθρώπινη νόηση, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Απαιτεί θυσίες. Είναι μια κοπιαστική διαρκώς ανακυκλούμενη πορεία αλληλεπιδράσεων και μετασχηματισμών, τόσο του ανθρώπου όσο και της ίδιας της πραγματικότητας. Η ενσωμάτωση του πραγματικού στις νοητικές δομές του ανθρώπου τις μετασχηματίζει, μετασχηματίζοντας ταυτόχρονα το ίδιο το πραγματικό σε νοητικά σχήματα. Οι έννοιες είναι προϊόντα αυτού του παιχνιδιού των αλληλεπιδράσεων. Οι έννοιες δίνουν στον άνθρωπο την δυνατότητα να δείξει ότι αντιλαμβάνεται, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται, την πραγματικότητα. Τον βοηθούν να αλληλεπιδράσει με άλλους ανθρώπους και να ενισχύσει την Κοινωνία, το προστατευτικό κάλυμμα που τον βοηθάει να υπάρχει. Τον βοηθούν να προχωράει στο δρόμο της ολοκλήρωσής του, στο δρόμο της συνάντησής του και της συνειδητής ταύτισής του με την όλη πραγματικότητα. Μέχρι να έλθει εκείνη η ώρα, κάθε φορά θα τη γνωρίζει καλύτερα και κάθε φορά θα προσπαθεί να πετύχει τη μεγαλύτερη δυνατή συμφωνία των εννοιών του με την πραγματικότητα καθεαυτή. «Αυτή ακριβώς η συμφωνία είναι η Αλήθεια».

Ισχυρός σύμμαχος σε αυτή την προσπάθεια είναι η παραγωγικότερο δημιούργημά του: Η Επιστήμη, το κερί που ανάβει και φωτίζει μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας.

Κοινωνία, Επιστήμη και Αλήθεια, είναι δεμένες με τον άνθρωπο σε ένα διαρκές ερωτικό στροβίλισμα που τον οδηγεί όλο και ψηλότερα, τον οδηγεί στην ολοκλήρωση. Τον απελευθερώνει από τα δεσμά του.

Τα εμπόδια όμως είναι σύμφυτα με την ίδια την πορεία, με τον ίδιο τον άνθρωπο, με τις ίδιες τις αλληλεπιδράσεις, με την ίδια την πραγματικότητα. Η αδράνεια είναι εγγενής ιδιότητα του Είναι. Μα ο ρόλος της ανθρωπότητας είναι να προσπαθεί και να δρα έτσι ώστε η αντίσταση που προβάλει η αδράνεια να είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Αν μερικές φορές φαίνεται να παίρνει το επάνω χέρι, είναι κάτι προσωρινό. Ο άνθρωπος ανασυντάσσει τις δυνάμεις τους και προχωράει σε καινούριες αναμετρήσεις σε ένα αγώνα που δεν έχει άλλο τέλος, έξω από αυτό του ίδιου του κόσμου.

Στη σημερινή, δύσκολη, μεταβατική περίοδο που ο άνθρωπος αισθάνεται όλο και περισσότερο αδύναμος, είναι ευθύνη των επιστημόνων να βοηθήσουν ώστε να γίνει κατορθωτό να δημιουργηθούν συνθήκες εξόδου από τον νέο μεσαίωνα που απειλεί την ανθρωπότητα. Είναι ευθύνη των ατόμων να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα της προσπάθειας, της δράσης, του αγώνα για να κρατηθεί άσβεστη η φλόγα του κεριού. Είναι ευθύνη του σχολείου και ειδικότερα των δασκάλων να ανοίξουν τους ορίζοντες στα νέα παιδιά για να συμβάλλουν στο χτίσιμο μιας άλλης πραγματικότητας που θα επιτρέπει στο φως της Επιστήμης να πολεμάει τα σκοτάδια της άγνοιας και των δεισιδαιμονιών.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ (Δεισιδαιμονίες και σκλαβιά)

Αυτή η κατακλυσμιαία παραγωγή γνώσης, δυστυχώς, δεν αφήνει περιθώρια αφομοίωσής της από το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας. Όλο και περισσότεροι πληθυσμοί απλά παρακολουθούν τα γεγονότα να εξελίσσονται, χωρίς να τα καταλαβαίνουν. Μετατρέπονται σε απλούς καταναλωτές της πληροφορίας που τα επιφορτισμένα με τη μετάδοσή της μέσα, περιοδικά, εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση κλπ., μεταφέρουν. Τα περισσότερα από αυτά, καθώς αυτό συμφέρει, παρουσιάζουν την γνώση μέσα από το πρίσμα του εντυπωσιασμού. Δεν παρουσιάζονται οι διαδρομές από τις αιτίες στα αποτελέσματα, ούτε οι αγωνίες και οι αγώνες των εργατών της Επιστήμης, δεν παρουσιάζονται οι επαληθεύσεις ή οι διαψεύσεις των νέων γνωστικών κατακτήσεων. Ο εντυπωσιασμός, κριτήριο προβολής της νέας γνώσης, αλλά και η ταχύτητα της παραγωγής της, καθιστούν αδύνατη την πρόσληψή της για όλο και μεγαλύτερα σύνολα.

Η απόγνωση για την αδυναμία αυτή της ανθρωπότητας, οδηγεί τους περισσότερους ανθρώπους σε αποστασιοποίηση από την προσπάθεια για την κατανόηση της νέας πραγματικότητας. Οδηγεί στη δαιμονοποίηση της Επιστήμης, πολλές φορές στον εξορκισμό και στην καταδίκη της από ομάδες ανθρώπων. Η διαχείριση της πληροφορίας της νέας γνώσης, από αυτούς που την εκμεταλλεύονται και την μετασχηματίζουν σε υλικό πλούτο, συμβάλλει σημαντικά σε αυτό. Όλο και περισσότερα άτομα μετασχηματίζονται σε μάζες, επιδιώκουν το εύκολο, το εύπεπτο, αυτό που δεν θα τους κουράσει. Απέχουν από κάθε προσπάθεια, βαραθρώνονται στην απάθεια.

Αυτή η απόκρυψη της διαδρομής από την αιτία στο αποτέλεσμα και η μετατροπή των πληθυσμών σε άκριτους καταναλωτές προϊόντων, εύκολα ανοίγει την πόρτα στις δεισιδαιμονίες. Δεν είναι τυχαίο που αντί της προσπάθειας που θα απαιτήσει χρόνο, χωρίς να έχει πάντα επιτυχές αποτέλεσμα, που είναι ο δρόμος της Επιστήμης, όλο και περισσότερες μάζες παγιδεύονται στη λογική του θαύματος, δηλαδή της αυτόματης υλοποίησης του αιτήματός τους. Το έδαφος για την έξοδο στις αιρέσεις και στους αποκρυφισμούς είναι εύφορο. Οι αστρολόγοι, τα μέντιουμ, οι χαρτορίχτρες είναι έτοιμοι, από όλα τα μέσα μαζικής «ενημέρωσης», από τα τηλέφωνα, τα κινητά και το Internet, να προσφέρουν διαδρομές στην έξοδο αυτή. Από κοντά η δράση των υποστηριχτών της επαναφοράς των απόψεων των πολιτισμών που χάθηκαν, αλλά και της προώθησης των πολιτισμών των εξωγήινων. Φίλτρα, ωροσκόπια, φυλακτά βρίσκονται παντού, έτοιμα, με αμοιβή βέβαια, να λειτουργήσουν ως εργαλεία «εξόδου» στο θαύμα.

Το πρόβλημα είναι σημαντικό, όταν ακόμη και άτομα που διαχειρίζονται την πορεία των πόλεων, των κρατών ή του πλανήτη ολόκληρου, είναι δέσμιοι αυτών των δεισιδαιμονιών. Πολλές φορές η πολιτική είναι εγκλωβισμένη σε λογικές που συνδέονται με αποκρυφισμούς, οδηγώντας τις κοινωνίες στις οποίες ασκούνται σε επιλογές θανάτου και καταστροφής. Δεν είναι τυχαίο πως όσοι ασκούν αυτή την πολιτική επιλέγουν το λαϊκισμό ως μέθοδο επικοινωνίας, αποτρέπουν τους ανθρώπους από την σκέψη, προπαγανδίζουν την ελάχιστη – αν είναι δυνατό τη μηδενική – προσπάθεια, καταπολεμούν τη λογική ως εργαλείο ανάλυσης της πραγματικότητας, ονοματίζουν την επιστήμη ως το μέγιστο κακό.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2007

Επιστήμη και απελευθέρωση

Μετά από την κατάκτηση του δρόμου της Επιστήμης, ο άνθρωπος σήμερα:

Εισέρχεται όλο και βαθύτερα στον εαυτό του, ακουμπάει και αποκωδικοποιεί τα περισσότερα δομικά του -σε λίγο ίσως και όλα- θεμέλια στοιχεία. Φθάνει στις εσχατιές των κυττάρων του, αφουγκράζεται το δυναμικό γίγνεσθαι του γονιδιώματος και προσπαθεί να συλλάβει την χαοτική του ολότητα. Ετοιμάζει τα σωματικά του ανταλλακτικά προσπαθώντας να ξεφύγει από τα πρωτόγονα υλικά που μέχρι τώρα χρησιμοποιεί. Ψηλαφίζει το όργανο που τον καθιστά Άνθρωπο, τον εγκέφαλο, και αρχίζει να συλλαμβάνει το ασύλληπτο. Δρα πάνω στην ύλη και τη διαμορφώνει, μπαίνει στο εσωτερικό της και την καθιστά διάφανη, γνωρίζει τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά της, την αλλάζει ώστε να γίνει χρήσιμη για τον ίδιο και με τις ουσίες που παρασκευάζει βελτιώνει την ποιότητα ζωή του καθώς την επιμηκύνει.

Εκτινάσσεται όλο και μακρύτερα στο διάστημα, προσεγγίζει τον ένα μετά τον άλλο τους πλανήτες, τους δορυφόρους τους και τους αστεροειδείς του ηλιακού μας συστήματος, στέλνει στις επιφάνειές τους τεχνητούς αντιπροσώπους του και διεισδύει όλο και βαθύτερα στα μυστικά τους. Ανακαλύπτει άλλους πλανήτες, σε άλλα ηλιακά συστήματα και μελετά αστρικά φαινόμενα σε απίστευτα μακρινές αποστάσεις, κατέρχεται νοητικά στο εσωτερικό των άστρων, παρακολουθεί την πορεία τους και προσεγγίζει τις αιτίες των συμπεριφορών τους. Ακουμπά τον ορίζοντα γεγονότων των μαύρων οπών, εκεί όπου και το φως ακόμη αιχμαλωτίζεται, ψάχνει τη σκοτεινή ύλη και βασανίζεται από την ατελείωτη μοναξιά του στην απεραντοσύνη που απλώνεται γύρω του. Αναζητεί τις ρίζες της ύπαρξής του.

Ταυτόχρονα και με το ίδιο εισιτήριο, ταξιδεύει όλο και πιο πίσω στο χρόνο, καταφέρνοντας να φτάσει κλάσματα του δευτερολέπτου μετά από αυτό που ονομάζει ο ίδιος πρώτη αρχή. Αναδομεί την πορεία του Σύμπαντος από το Big Bang, τη μεγάλη έκρηξη, που πιστεύει πως είναι η αρχή όλων και φτάνει από το δυναμικό κενό στον γεμάτο Κόσμο. Στην ίδια τη Γη διαμορφώνει τις γέφυρες για να μπορέσει να υλοποιήσει τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Αρχή, κατασκευάζοντας τεράστια εργαστήρια ερευνών. Κλείνει τον κύκλο με το απειροστό και το άπειρο, φτάνοντας στο απειροστά μικρό για να συλλάβει το άπειρα μεγάλο και το αντίστροφο.

Παράλληλα τυλίγει τον πλανήτη-κατοικία του με ένα τεράστιο δίκτυο, το Internet, μέσα από το οποίο αλληλεπιδρά με άλλους ανθρώπους σε χρόνους ασύλληπτα μικρούς και σε αποστάσεις πάρα πολύ μεγάλες. Η πληροφορία που μεταφέρει μέσα από το Δίκτυο αυξάνεται με τεράστιους ρυθμούς και η γνώση που παράγεται σε κάποιο σημείο του πλανήτη ταχύτατα διαχέεται σε κάθε άλλο σημείο, για να γονιμοποιήσει νέα γνώση που θα πολλαπλασιαστεί με την παλιά και θα δημιουργήσει άλλη μια έκρηξη. Η έννοιες του κέντρου και των άκρων τείνουν πια να καταργηθούν, αφού κάθε σημείο της Γης μπορεί να είναι και κέντρο και άκρη ταυτόχρονα.

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2007

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ (Κοινότητα και επιστήμη)

Η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με την πραγματικότητα που τον περιτριγυρίζει, αλλά και με αυτή που κουβαλάει μέσα του, οδηγεί σε ανάγκες συσπείρωσης των ατόμων και συγκρότησης Ομάδων και Κοινωνιών. Κάθε δομή θέλει να επιβιώσει και αυτό το κάνει δημιουργώντας συστήματα, νέες δομές πιο περίπλοκες. Η πολυπλοκότητα των συστημάτων είναι εχέγγυο της επιβίωσης, η διατήρηση της πολυπλοκότητας είναι εγγενής τάση κάθε δομής και κάθε συστήματος δομών. Η κοινωνική συγκρότηση είναι προϊόν ανάγκης για την ανθρωπότητα και η ποικιλότητα της είναι βασικό χαρακτηριστικό για την μακροημέρευσή της.

Ο άνθρωπος μέσα στη ασφάλεια του κοινωνικού κελύφους, κινείται προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσής του. Προσπαθεί, με τη χρήση των μελών του σώματός του στην αρχή και με τις επεκτάσεις που αυτός επινοεί στη συνέχεια, να αντιληφθεί, να συλλάβει το μεγάλο και να το κάνει μέρος του μικρού. Προσπαθεί να συλλάβει την πραγματικότητα, να αντιληφθεί τη μεταβολή της, να προσδιορίσει τις σταθερές και τις επαναλήψεις στις εκφάνσεις της, να καταγράψει τις νομοτέλειές της. Προσπαθεί να κατανοήσει αυτό μέσα στο οποίο εξελίσσεται και αυτό που ο ίδιος ενσωματώνει, να βρει τη γλώσσα που θα τον κάνει να επικοινωνήσει μαζί του και να μεταφράσει τα αναγνώσματα που κάνει κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του αυτής. Αποκτά Γνώση και την αξιοποιεί για να ενισχύσει το κέλυφος, την κοινωνία, που τον προστατεύει και τον επιτρέπει να κινείται προς την ολοκλήρωσή του.

Στις προσπάθειές του αυτές, ο άνθρωπος, ανοίγει πολλούς δρόμους και τους περπατά για να συναντήσει τους στόχους του. Μέσα από τη διαδικασία της δοκιμής και της απόρριψης άλλους από αυτούς τους εγκαταλείπει αμέσως, άλλους τους αξιοποιεί για αρκετό χρόνο και μετά, όταν πια φτάνει στα όριά τους, τους αφήνει για άλλους καλύτερους, άλλους τους μετασχηματίζει, έτσι ώστε να είναι οι καλύτεροι δυνατοί για την πορεία του.

Το δύσκολο αυτό ταξίδι θα συνεχίζεται αενάως, μόνο που σήμερα έφθασε στο επίπεδο να έχει δημιουργήσει ένα δρόμο, τη δυναμική του οποίου θα μπορεί να έχει σύμμαχο στις προσπάθειές του. Η Επιστήμη, ως σύνολο των συστηματικών και επαληθεύσιμων γνώσεων, αλλά και ως μέθοδος προσέγγισης της πραγματικότητας και ενσωμάτωσής της στο ανθρώπινο και κατ’ επέκταση στο κοινωνικό Είναι, είναι ο διάδρομος απογείωσης στις προσπάθειές του ανθρώπου. Είναι ότι καλύτερο δημιούργησε ο άνθρωπος για να ακουμπήσει την πραγματικότητα και να ανοίγει το δρόμο προς την ολοκλήρωσή του. «Γνώση και Δημιουργία συγκροτούν μαζί το νόημα της Επιστήμης».